Sudbine

JA SAM DARINKA. TRAŽIM SVOG SINA MILORADA.

„Suza“ u poseti Darinki Milosavljević
Dok su nam promicala pred očima čarobna i nepregledna polja suncokreta, vozeći se od Beograda do Šida, razmišljale smo u kakvom ćemo stanju zateći majku Darinku čiji je glas preko telefona zvučao zabrinjavajuće. Loše se osjeća, kaže, bolesna je. Hoće da nas vidi, da se ispričamo. Da nas pita ima li ikakvog glasa o njenom Miloradu. Hoće li se saznati kako je stradao i gdje je pokopan.

Danica i Teodor Samardžija

Ovi vreli i pakleni avgustovski dani, neodoljivo podsjećaju na CRNI AVGUST 1995. godine, kad u olujnom nevremnu, izazvanom ljudskom mržnjom, koje hrvatska država u kojoj sam i sama rođena slavi kao izuzetan ratni podvig nazvan "OLUJA". Nestadoše dvoje nevinih staraca, moji roditelji Danica i Teodor Samardžija. Prema izvještaju Hrvatskog Helsinškog odbora, to dvoje nevinih Srba bačenih u palmen vlastite kuće u Slavskom Polju na Kordunu. Pune 23 godine prodje od tada, a ja još nisam dobila odgovor, kako, zašto i ko su krivci.

Gojko Davidović

Bolest sprečila Jovanku da sazna sudbinu sina
Dana 4. januara ove godine oprostili smo se od još jedne majke, Jovanke Davidović, koja je jedna od mnogih u nizu krajiških majki koje smrt sprečila da sazna istinu o sudbini svoga sina.
Jovanka Davidović rođena je 8. avgusta 1952. godine, kao četvrto dete u porodici. Udala se 29. novembra 1967. godine za Slobodana Davidovića, koji je rođen 15. maja 1945. godine. U tom braku su stekli sina Gojka i ćerku Zoricu. U skladnom braku punom ljubavi, poštovanja, razumevanja živeli su 33 godine.

SINIŠA DOBRIĆ

Nakon dvije decenije prikupljanja najstrašnijih svjedočenja i slušanja teških životnih priča, čak su i članovi s najdužim stažom u Udruženju „Suza“ mislili da ih ništa ne može iznenaditi – sve dok nam se nije javila Nevenka Dobrić.

Bogdan Hinić

Ako bi se iz cijelog stradanja Srba u Hrvatskoj, koje je Hrvatska vojska nazvala „Oluja“, morao izdvojiti jedan trenutak, bilo bi to rano jutro 5. avgusta 1995. godine. Mnoge ispričane sudbine i na ovim stranicama ispisana i zabilјežena svjedočastva počinju upravo riječima: „Bilo je to u rano jutro 5. avgusta“. Tako počinje i priča Branke Hinić iz tadašnjeg Teslingrada, sada Ličkog Osijeka. U tom gradu je živjela sa suprugom Bogdanom, sinom Stevicom i kćerkom Majom. Bogdan je rođen 3. 1. 1948. godine u Debelom Brdu kod Korenice. Završio je Višu tehničku školu i radio u fabrici MOL.

Mirko Devetak

Kada je 2005. godine u beogradskom Centru „Sava“ prikazan film „Istina o stradanju srpskog naroda“, porodica Mirka Devetka mislila je da će desetogodišnja neizvjesnost koja je obavijala njegovu sudbinu konačno biti otklonjena. Ali – to se nije desilo. Ni tada, ni deset godina kasnije kada svi obilјežavamo dvadesetogodišnjicu najvećeg stradanja i progona srpskog naroda u Hrvatskoj od Drugog svjetskog rata.

Milorad i Petar

Kojim biranim riječima opisati strašan susret Milorada Beadera i Petra Mileta s njihovim nikada neosuđenim ubicama: sudbinom ili nesrećnim spletom okolnosti?
Ni najpažlјiviji odabir riječi neće otkloniti dvadesetogodišnju patnju Miloradove supruge i Petrove kćerke Mare Beader. Ta njena patnja se ispolјava možda baš u trenucima kada svoju radost ne može podijeliti sa suprugom i ocem. A sasvim sigurno i u momentima kada se – kao sada – treba sjećati najstrašnijeg dana za Marinu porodicu – petog avgusta 1995. godine.

Pages