Beograd, 3. avgust 2026. godine.
Konferencija za medije u Palati Srbija povodom obilježavanja 31. godišnjice od stradanja i pogroma Srba u zločinačkoj akciji Oluja, pod nazivom „Vratite nam naše najmilije – predugo čekamo“, u organizaciji Udruženja nestalih i poginulih lica “Suza“ i Komisije za nestala lica Vlade Srbije. Udruženje porodica „Suza“ svake godine uoči pomenute godišnjice organizuje konferenciju za medije sa ciljem da se ne zaborave i ne ponove ratna stradanja Srba. Tako je i priprema ove konferencije sve teža iz godine u godinu jer porodice, nakon više od tri decenije bolne neizvjesnosti najviše pogađa nepravda i činjenica da nemaju pravo na istinu. Konferenciju je otvorila i vodila predsednica Udruženja porodica “Suza”, Dragana Đukić. Iz Udruzenja su podsjetili šta se desilo prije 31 godinu: Napadi hrvatske vojske i policije na srpsko stanovništvo i pored prisustva međunarodnih snaga na prostoru nekadašnje Republike Srpske Кrajine u Republici Hrvatskoj kulminirali su akcijama „Bljesak“ i „Oluja“ 1995. godine. Akcija „Oluja“, započela je u ranim jutarnjim časovima 4. avgusta 1995. godine operacijom hrvatskih oružanih snaga, uz podršku NATO, kao i jedinica Hrvatskog vjeća odbrane i Armije BiH kada je izvršena agresija na prostor severne Dalmacije, Like, Кorduna i Banije. Dan kasnije hrvatska vojska ušla je u gotovo napušten Knin i istakla zastavu Hrvatske na kninskoj tvrđavi, dok su kolone izbjeglica krenule u nepoznato. Prema podacima Veritasa poginulo je i nestalo 1.904 lica, a proterano preko 220.000 hiljada srpskog stanovništva sa navedenog područja. Srbi su tada krenuli u najveću do tada seobu, većinom u Republiku Srbiju, jedan deo u Republiku Srpsku, a kasnije i u treće zemlje. U akciji „Oluja“ Srbi su sistematski, planski ubijani i proterani sa ovih prostora. Ovim akcijama koje su trajale i do septembra, prostori na kojima su živeli Srbi su opustošeni, njihove kuće opljačkane, porušene i zapaljene, a pravoslavne crkve i kulturno-istorijski spomenici devastirani. Danas, nakon trideset i jednu godinu od završetka oružanih sukoba u Hrvatskoj, porodice koje su imale gubitak jednog ili više članova udružene su u bolu i tuzi za svojim najmilijima. Oni koji nisu do danas pronašli svoje najmilije, a koji se još uvek vode kao nestali, nisu imali priliku ni da ih ožale. Njihova agonija traje i danas, za njih 612 porodica „Oluja“ još uvijek nije završena. Danas nakon 31. godinu i dalje su različiti pogledi na dešavanja iz devedesetih koji utiču na nespremnost za suočavanje sa prošlošću što ne doprinosi pomirenju, a posebno bržem riješavanju sudbina nestalih lica. U Hrvatskoj se dani stradanja srpskog naroda slave kao dani njihove pobjede, dok mi tugujemo.Godinama skrećemo pažnju na činjenicu da je Hrvatska i dalje jedina zemlja u regionu koja ima poznata, registrovana grobna mjesta nastala sanacijom terena nakon „Bljeska“ i „Oluje“ i koja su registrovana od strane Haškog tribunala. U Hrvatskoj se navodi da je riječ o žrtvama – hrvatskim državljanima- koji su u njima- što ukazuje na netačan zaključak o nacionalnosti žrtava, a zapravo namera je da se na perfidan način prikriju srpska stradanja.U Hrvatskoj na Institutima za sudsku medicinu još uvijek čekaju na identifikaciju ekshumirani posmrtni ostaci preko 850 tela za koje se godinama ne vrši identifikacija.Nema optuženih za počinjene zločine nad srpskim narodom, a ako su i izrečene presude za nekolicinu izvršenih zločina, kazne nisu adekvatne. Nema opravdanja za nečinjenje vlasti u regionu u pogledu procesuiranja ratnih zločinaca i privođenju pravdi činilaca ratnih zločina bar u slučajevima kada su poznate sve činjenice. Navodimo samo jedan od primera odbijanja postupanja vlasti Hrvatske povodom bombardovanja kolone srpskih civila na Petrovačkoj cesti. Taj događaj na očigledan način ilustruje nejednak tretman prema žrtvama i na žalost jasan je primjer diskriminacije žrtava na delu, kao što je i odbijanje da se otkopaju posmrtni ostaci na registrovanim grobnim mjestima, zato što se zna da pripadaju srpskim žrtvama.•Vreme prolazi, sve je teža borba da dođemo do istine. Članovi porodica su sve stariji, bolesniji i umorni od obećanja i čekanja da se slučajevi pronalazaka njihovih najmilijih riješe. Većina članova porodica se plaši da govori o strahotama koje su preživeli i da svjedoče o zločinima strahujući da ne ugroze život svoje porodice. I u toliko više preti opasnost da ono što nije zabilježeno nije se ni dogodilo. Učešće u radu konferencije dali su: -Veljko Odalović, predsednik Кomisije za nestala lica Vlade Republike Srbije, Dušica Popović, zamenica Кomesara za izbeglice i migracije Republike Srbije, Denis Bojić, direktora Memorijalnog centra Republike Srpske, Aleksandar Puača, pomoćnik predsednika Gradske opštine Stari, Mirjana Miodrag Božin, predsednica Кoordinacije srpskih udruženja porodica nestalih, ubijenih i poginulih lica sa prostora bivše Jugoslavije i Helena Krstić, unuka ubijenog Pere Boromise u akciji „Oluja“.”Danas ne govorim samo zbog svog dede, govorim zbog svoje majke i bake i tetke, koje su izgubile oca, supruga, i zbog svoje porodice koja više od 30 godina čeka odgovore. Naša jedina želja jeste da saznamo istinu, da naši najmiliji budu pronađeni i dostojanstveno sahranjeni, te da njihove porodice konačno dobiju mir”, izjavila je unuka nestalog Pere Boromise Helena Krstić. Predstavnici Komisije za nestala lica ističu da pitanje nestalih zahteva saradnju institucija i otvaranje dostupnih arhiva.”Jedna je istina. Zločini su se desili na teritoriji Republike Hrvatske. Tamo su tela, tamo su grobnice, tamo su arhive, mrtvačnice, istražni organi, tamo su tela koja treba da daju odgovore na pitanja koja mi uporno od njih tražimo i ne dobijamo odgovor. Nažalost, ne dobijamo odgovore jer očigledno da kolege iz Hrvatske ne žele da sarađuju”, rekao je predsednik Komisije za nestala lica Veljko Odalović. Porodice nestalih poručuju da će nastaviti potragu za svojim najmilijima i nadaju se da će uskoro sudbina svih nestalih biti rasvetljena. Obraćajući se prisutnima, predsednik Кomisije za nestala lica Veljko Odalović je naglasio da je činjenica da su se zločini desili na prostoru današnje Hrvatske, što znači da se tamo nalaze tela, grobnice, arhive, mrtvačnice i istražni organi koji bi mogli da daju odgovore na pitanja koje uporno tražimo, ali ih ne dobijamo. Zamenica komesara Dušica Popović je govorila o podršci koju je od 1995. godine do danas Кomesarijat za izbeglice i migracije pružio za više od 50 000 porodica kroz različite oblike pomoći, omogućavajući dostojanstven život onima koji su bili primorani da napuste svoje domove. Direktor Memorijalnog centra Republike Srpske Denis Bojić iskoristio je ovu priliku da naglasi koliko je važno čuvati sećanja na srpske žrtve i predstaviti međunarodnoj javnosti stradanje Srba. S tim u vezi, govorio je o kampanji „Learn about Serbian suffering – Upoznajte srpsko stradanje“ u Njujorku, koja je na jedinstven način prikazala tragična dešavanja među srpskim narodom u poslednjih stotinu godina. Predsednica Кoordinacije srpskih udruženja porodica nestalih, poginulih i ubijenih lica Mirjana Božin izrazila je zabrinutost što brojna pitanja ni posle više od 30 godina nisu rešena, kao i potrebu za Zakonom koji bi regulisao status i položaj porodica nestalih lica. Ispred opštine Stari grad obratio se Aleksandar Puača koji je naveo da je zajedničko negovanje kulture sećanja veoma važno, kao i težnja ka miru i stabilnosti, ali da se na tom putu ne smeju zaboraviti stradale žrtve i počinjeni zločini. Kao i da Udruženje ima podršku od Gradske Opštine Stari grad na kojoj se i nalaze.
• Podsjećamo, da možete posjetiti našu Spomen-sobu pod nazivom „Nezaborav za žrtve ratova devedesetih“ koju smo oformili 2021. godine koja za sada sadrži 1000 fotografija sa portretima srpskih žrtava, fotografije stradanja – autora Zorana Jovanovića-Mačka, velika količina štampanog materijala i materijala iz oblasti kulture i umjetnosti. Spomen soba je otvorena radnim danom u periodu od 10-14 časova i nalazi se u sedištu Udruženja, Nušićeva broj 6 u Beogradu.
• U crkvi Svetog apostola i evangeliste Marka 4. avgusta 2026. godine u 11 časova služiće se parastos za ubijene u operaciji hr.vojske „Oluja“ kao i za zločine počinjene nakon pomenute operacije. Izvor “SUZA”
